Er bestaat in Nederland overal een club voor. Zo bestaat er ook een club voor eigenaren van een VW bus waar een camper in is gebouwd. De VW bus, ooit bedacht door de Ben Pon, de Nederlandse importeur van de Volkswagen kever. Typ 1 was de naam voor de kever en Typ 2 werd een bus die later in vele varianten door het leven zou gaan, waaronder een camper van het merk Westfalia en een minder bekende variant van camperfabrikant Carthago. Leden van de VW busclub houden van hun voertuig, op meetings lopen we allemaal rond en bekijken elkaars vervoermiddelen.
Echte VW adepten noemen hun busje liefkozend ‘Bulli’, een afkorting voor ‘Bus Lieferantenwagen’, een aanduiding die aangeeft waarvoor VW het busje in eerste instantie bestemde. Ik heb ook een jaar of zestien een haat-liefdeverhouding met mijn Bulli gehad. In de eerste plaats al omdat het onderhoud meer heeft gekost dan mij lief was en in de tweede, derde en vierde plaats omdat je vaak ‘even’ op je knieën ligt te koken, altijd dubbel gebogen door je busje schuifelt als je het hefdak niet elke keer omhoog wilt zetten. Tot slot omdat ik een echte oude diesel had en dus bijna nergens meer de stad in mocht, een ‘Aggregaat’ noemde een Poolse monteur de motor, terwijl hij er goedkeurend aan toevoegde dat deze oude diesels veel beter waren dan de later geproduceerde varianten. Klopt! Deze kon je nog met een klap met de hamer repareren.
Uiteindelijk woog dat voordeel niet meer op tegen de nadelen, dus toen ik vorig jaar voor de derde keer door het druklager trapte, was ik wel klaar met Bulli. D’r uit met dat ding, zeker omdat onze overheid het campertarief voor de wegenbelasting ingaande 1 januari 2026 met 100% verhoogde. We gingen van kwarttarief naar halftarief en in mijn geval zou dat met de fijnstoftoeslag betekenen dat er ruim meer dan één maand AOW aan wegenbelasting neergeteld zou moeten worden. Dat vond ik te gek worden, dan heb je nog geen verzekering en onderhoud betaald en ook nog geen kilometer gereden! Kun je beter af en toe een busje huren.
Bij de garage aangekomen, moest de eigenaar even wat informatie raadplegen alvorens mij te kunnen vertellen hoeveel de reparatie zou kosten. Onderwijl liep ik rond door zijn toonzaal en toen hij terugkeerde om mij het slechte nieuws in te masseren, stond ik toevallig naast een Mercedes B200 Ambiance. Ook bij Mercedes aan ronkende namen geen gebrek!
‘Vind je dat een mooie auto?’ vroeg hij. Een Mercedes! Wat anders kon ik doen dan knikken. Hij noemde een aardig bedrag voor inruil van Bulli, vooropgesteld dat ik het voertuig zou kopen waar ik op dat moment toevallig naast stond. En hoewel het als verraad van ‘Bullli’ voelde, is het zo gekomen dat ik nu, stiekem een beetje trots, zeer comfortabel met een sterretje op de buik rond rijdt. Nadelen zijn er ook? Ik kan er niet in slapen! En als ik op een parkeerplaats de motor even laat draaien terwijl ik een adres in de navigatie zoek, wordt er vol dedain op mij neergekeken door wereldverbeteraars die op weg zijn naar hun Tesla. Ik zie ze denken: ‘Daar heb je weer zo’n Mercedes kakker die denkt dat de wereld van hem is’, terwijl ik zelf vind dat ik heel goed bezig ben want ik heb nu wél een Euro 4 sticker op de voorruit en ben daarmee weer welkom in alle Duitse binnensteden. Was met mijn grote liefde Bulli niet het geval, ook voelden wij ons vaak dieselparia’s. Nu ben ik een benzineheld met een sterretje.
Geef een reactie